Czytania na 07 października 2018

Niedziela  19-ta po Pięćdziesiątnicy.

 

 

 


 

Drugi list św. Apostoła Pawła do Koryntian     

    11

31 Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ten, który jest błogosławiony na wieki, wie, że nie kłamię,32 W Damaszku namiestnik króla Aretasarozkazał pilnować miasta Damasceńczyków, chcąc mnie pojmać.33 Ale przez okno spuszczono mnie w koszu przez mur i tak uszedłem rąk jego.

12

 

Jeżeli trzeba się chlubić - choć co prawda nie wypada - przejdę do widzeń i objawień Pańskich.Znam człowieka w Chrystusie, który przed czternastu laty1- czy w ciele - nie wiem, czy poza ciałem - też nie wiem, Bóg to wie - został porwany aż do trzeciego nieba.I wiem, że ten człowiek - czy w ciele, nie wiem, czy poza ciałem,<też nie="" wiem="" style="outline: none; font-family: tahoma, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 24px; text-align: justify; -webkit-tap-highlight-color: rgba(255, 255, 255, 0) !important;">, Bóg to wie -został porwany do raju i słyszał tajemne słowa, których się nie godzi człowiekowi powtarzać.Z tego więc będę się chlubił, a z siebie samego nie będę się chlubił, chyba że z moich słabości.Zresztą choćbym i chciał się chlubić, nie byłbym szaleńcem; powiedziałbym tylko prawdę. Powstrzymuję się jednak, aby mnie nikt nie oceniał ponad to, co widzi we mnie lub co ode mniesłyszy.Aby zaś nie wynosił mnie zbytnio ogrom objawień, dany mi został ościeńdla ciała, wysłannik szatana, aby mnie policzkował - żebym się nie unosił pychą.Dlatego trzykrotnie prosiłem Pana, aby odszedł ode mnie,lecz [Pan] mi powiedział: «Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali». Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa.

Ewangelia wg. św. Łukasza  

       5

1 Pewnego razu - gdy tłum cisnął się do Niego aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret -2 zobaczył dwie łodzie, stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci.3 Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy.4 Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: «Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!». 5 A Szymon odpowiedział: «Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci».6 Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać.7 Skinęli więc na wspólników w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały.8 Widząc to Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny».9 I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali;10 jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: «Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił».11 I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.